Odlewanie to jeden z najwcześniejszych procesów obróbki cieplnej metali opanowany przez człowieka, którego historia sięga około 6000 lat. Chiny wkroczyły w okres rozkwitu odlewania brązu między około 1700 a 1000 rokiem p.n.e., a technologia osiągnęła znacznie wysoki poziom. Odlewanie oznacza proces stapiania stałego metalu w ciecz i wlewania go do formy o określonym kształcie, co pozwala na jego zestalenie i przybranie formy. Do powszechnie odlewanych metali zalicza się miedź, żelazo, aluminium, cynę, ołów itp., a materiałami na zwykłe formy są piasek, glina, szkło wodne, żywica i inne materiały pomocnicze. Specjalne formy odlewnicze obejmują: odlewanie metodą inwestycyjną, odlewanie pianki traconej, odlewanie ciśnieniowe, odlewanie form ceramicznych itp. (Piasek obejmuje: piasek kwarcowy, piasek magnezjowy, piasek cyrkonowy, piasek chromitowy, piasek forsterytowy, piasek lantianitowy, piasek grafitowy, piasek żelazny itp. .)
Wczesny okres
Simuwu Square Ding ważący 875 kilogramów z czasów dynastii Shang,
Zeng Hou Yi Zunpan z okresu Walczących Królestw i półprzezroczyste lustro z zachodniej dynastii Han to reprezentatywne produkty starożytnego odlewu. Wczesne odlewy składały się głównie z narzędzi lub przyborów do produkcji rolnej, religii i życia codziennego, o silnym charakterze artystycznym. Technologia odlewania rozwijała się wówczas równolegle z technologią ceramiki i pozostawała pod silnym wpływem ceramiki.
Rozwój
W 513 roku p.n.e. Chiny odlały najwcześniejszy na świecie odnotowany element żeliwny – odlew ze stanu Jin, ważący około 270 kilogramów. Europa rozpoczęła również produkcję elementów żeliwnych około VIII wieku naszej ery. Pojawienie się żeliwa rozszerzyło zakres zastosowań odlewów. Na przykład w XV–XVII wieku Niemcy, Francja i inne kraje położyły znaczną liczbę żeliwnych rurociągów dostarczających mieszkańcom wodę pitną. Po rewolucji przemysłowej w XVIII wieku, wraz z rozwojem maszyn parowych, maszyn tekstylnych i kolei, odlewy wkroczyły w nową erę obsługi wielkiego przemysłu, a technologia odlewania zaczęła się znacząco rozwijać.
Era nowożytna
Wkraczając w XX wiek, rozwój odlewnictwa był bardzo szybki, a jednym z ważnych czynników był postęp technologii wyrobów, który wymaga lepszych właściwości mechanicznych i fizycznych odlewów przy jednoczesnym zachowaniu dobrej obrabialności; kolejnym powodem jest rozwój samego przemysłu mechanicznego oraz innych gałęzi przemysłu, takich jak przemysł chemiczny i przyrządowy, które stworzyły korzystne warunki materialne dla przemysłu odlewniczego. Na przykład rozwój metod badawczych zapewnił poprawę i stabilność jakości odlewów oraz zapewnił warunki do rozwoju teorii odlewów; między innymi wynalezienie mikroskopu elektronowego pomogło ludziom zagłębić się w mikroświat metali, zgłębiając tajemnice krystalizacji metali, studiując teorię krzepnięcia metali i kierując produkcją odlewów.